7 - زيارت وداع هفتم در كتاب « المزار الكبير » روايت كرده است : هنگامى كه خواستى وداع كنى ، بگو : سَلامٌ عَلَيْكَ يا مَوْلايَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ ، أَنْتَ لَنا سلام بر تو اى مولاى من ، و رحمت خدا و بركات او بر تو باد ، تو براى ما جُنَّةٌ مِنَ الْعَذابِ ، وَهذا أَوانُ انْصِرافي عَنْكَ ، غَيْرُ سپرى از عذاب هستى ، و اكنون زمان بازگشت من فرارسيده ، در حالى كه راغِبٍ عَنْكَ ، وَلا مُسْتَبْدِلٍ بِكَ ، وَلا مُؤْثِرٍ عَلَيْكَ ، از شما روى برنگردانده ، و كسى را جايگزين شما نساخته ، و ديگرى را بر شما ترجيح نداده‌ام ، وَلا زاهِدٍ في قُرْبِكَ ، وَقَدْ جُدْتُ بِنَفْسي لِلْحَدَثانِ ، و در نزديك‌بودن با شما بىاعتنا نيستم ، و جان خود را در برابر حوادث روزگار قرار دادم ، وَتَرَكْتُ الْأَهْلَ وَالْأَوْلادَ وَالْأَوْطانَ ، فَكُنْ لي شافِعاً و اهل و عيال و اولاد و سرزمين خود را رها كرده‌ام ، پس شفيع من باش يَوْمَ حاجَتي وَفَقْري ، يَوْمَ لايُغْني عَنّي والِدي وَلا روز نيازمندى و تهيدستىام ، روزى كه نه پدرم و نه وَلَدي . أَسْأَلُ اللَّهَ الَّذي قَدَّرَ رَحيلي إِلَيْكَ أَنْ يُنَفِّسَ فرزندم مرا بىنياز مىكند . از خداوندى كه كوچ‌كردنم را به سوى شما مقدّر فرمود مىخواهم بِكُمْ كُرْبَتي ، وَأَسْأَلَ اللَّهَ الَّذي قَدَّرَ عَلَيَّ فِراقَ مَكانِكَ كه به وسيلهء شما اندوهم را بر طرف كند ، و از خداوندى كه دورى از مكان تو را بر من مقدّر فرمود مىخواهم أَنْ لايَجْعَلَهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنْ رُجُوعي إِلَيْكَ ، كه اين زيارت را آخرين ديدار و آخرين رجوع من به سوى شما قرار ندهد ، وَأَسْأَلَ اللَّهَ الَّذي أَبْكى عَلَيْكَ عَيْني أَنْ يَجْعَلَهُ لي و از خداوندى كه چشم مرا بر شما گريان نمود مىخواهم كه آن را براى من سَنَداً وَذُخْراً ، وَأَسْأَلُ اللَّهُ الَّذي أَراني مَكانَكَ ، پشتوانه و ذخيره قرار دهد ، و از خداوندى كه مكان و جايگاه شما را به من نشان داد ، وَهَداني